Trochę w odpowiedzi na poprzedni wpis czym jest zarządzanie, a trochę z własnych obserwacji, wypada powiedzieć kilka słów o tym, jak uczeni zajmujący się dziedziną zarządzania traktują swoją misję i kontakt z praktyką. W tym celu posłużę się dwoma cytatami z publikacji prof. Marka Lisińskiego. Pierwszy dotyczy sytuacji, w jakiej znajdują się firmy:

Organizacje nie potrafią identyfikowanego problemu rozwiązywać w kategoriach problemu decyzyjnego, nie umieją wiązać go z procesem decyzyjnym. Nie mają wiedzy, że dobór metody, jest kompromisem pomiędzy gotowością i zdolnością organizacji do sprawnego rozwiązywania problemów, z jednej strony, oraz znajomością i umiejętnością praktycznego wykorzystania metod zarządzania, z drugiej. Jeśli nawet w nielicznych organizacjach, taka świadomość istnieje i podejmuje się próby jego wykorzystania, to są to z reguły przypadki odosobnione, często charakteryzujące się niską sprawnością. Barierą stają się tu, przede wszystkim, informacje dotyczące podstawowych przesłanek determinujących cały proces podejmowania decyzji.

Drugi natomiast tego, jak na tą sytuację odpowiadają uczeni. To po części wyjaśnia, dlaczego osoby postronne zaczynają postrzegać zarządzanie jako paranaukę - po prostu otoczenie nie otrzymuje tego, czego od nas oczekuje. To tak jakby lekarze zamiast szukać nowym metod leczenia, zajmowali się tylko klasyfikacją swoich nauk (choć ta jak wie każdy naukowiec też jest ważna).

Znajdujące się w takiej sytuacji organizacje nie znajdują skutecznego wsparcia w dokonaniach specjalistów z zakresu nauk o zarządzaniu. Analizując zainteresowania naukowo-badawcze współczesnych autorów, zarówno krajowych, jaki zagranicznych podejmujących problematykę zarządzania możemy zauważyć, że dominują specjaliści preferujący analityczne podejście do opisywanych zjawisk. Ich szczególnym zainteresowaniem sątzw. miękkie elementy zarządzania. Identyfikuje się relatywnie niewielu autorów zajmujących się badaniami o charakterze syntetyczno-modelowym, w których przedmiotem ich dociekań naukowych są twarde składniki zarządzania. W absolutnej mniejszości znaleźli się ci, którzy zajmują się metodologią nauk o zarządzaniu i opisują nie tylko poszczególne metody zarządzania, ale proponują konkretne zalecenia czy dyrektywy metodologiczne wskazujące na sposoby rozwiązywania problemów.

Żródło: Lisiński M., Metodologia nauk o zarządzani a sukces organizacji, [w:] Żródła sukcesu organizacji, pod red. J. Rybicki, W. Machel, Wydział Zarządzania Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk